Slapen ho maar...

T is al vrij laat en ik ben kapot. 

Ach ik ga moe naar bed en sta al niet veel frisser op dus vertel eens wat nieuws he?

Ik merk dat ik moe ben, duhhhh 2 oxazepammetjes doen dat wel 😜 maar ja mijn koppie wil nog niet. Als ik nou niet ga slapen dan komt morgen ook niet....yeah right he?!

T was niet alleen voor mij n rotdag hier. Dus cijfer niemand weg maar ga d'r maar aanstaan hoor...je uitslag afwachten. Ik weet er één hier die zover never zal komen met die angst van hem. 

Ik probeer te haken maar blijf uithalen vanwege diverse fouten, goh hoe zou dát nou komen he? 

Waarom begrijp ik bij anderen altijd waarom ze zo doen of zich zo voelen? Om dan voor mezelf weer eens zo lekker streng te zijn en t allemaal niet 'mogen'?

Ik ga ff patience spelen. Morgen loopt om 7 uur de wekker af. Half 9 weg en hopelijk rond kwart voor 10 zit ik bij de urologe (hopelijk want men loopt daar altijd vreselijk uit). 

En dan denk ik aan Deb en d'r gezin. Aan Cynthia en haar gezin. Aan Paola en haar gezin. En denk dan, en zij dan? Moet je kijken wat n ellende en verdriet. Miep niet zo en ga door, zegt m'n hersenpan dan. Nee hoor, ik ben geen strenge dame 😳

Zucht...

Morgenochtend is het dan zo ver. Dan krijg ik de uitslag in het Amc. Spannend! Vriendlief denkt dat het wel meevalt, ik helaas niet. Het kan een operatie worden. Dat vond ik de eerste keer niet zo vreselijk. Natuurlijk wel maar ik had mijn back-up nier. Nu niet meer...

Ik vind het, zo merk ik, enorm moeilijk. Zit mezelf vreselijk in de weg en daardoor iedereen in de directe omgeving ook. Samen met alle stress die er al dagelijks vanwege allerlei redenen is, is t een volle bak zo bij elkaar. 

En zo krijg je overstromende emmers en vele momenten dat je het eigenlijk even niet meer weet. Niet meer ziet zitten. Liefst in mijn grotje zou willen kruipen en de steen ervoor rollen. Zoek het allemaal maar eens even zelf uit!

Maar dat kan niet. Die struisvogel probeer ik al jarenlang eruit te schoppen. Het kreng blijft terugkomen *grumpf*

En dus grijp ik naar een haaknaald en maak ik maar weer wat. Dit keer voor mezelf. Ik ga

een shawl haken. Met een bol van de rommelmarkt. Het heet een butterflies shawl. Ik ben benieuwd! 

Een lief Haags hopje zei me laatst al 'verstand op nul en haken maar'. Nou mijn verstand is eigenwijs, hoe zou dat nou komen? Dus die gaat niet op nul maar wel n standje lager ;-)

Haak me gek...

Terwijl ik zo druk aan het haken ben...gaan mijn gedachten naar morgen...dan heb ik de MRI...omdat de echo niet in orde was en men moet bekijken of die ene cyste nu ok is of niet...volgende week krijg ik dat te horen...dus nóg een week wachten...of ik geopereerd moet worden of niet...ik maak me druk...niet constant want ik weet dat bij hetzelfde als mijn rechternier...ik nu geen nier kwijt hoef te raken...daar maak ik me ook niet druk om...ik maak me druk omdat ik gewoon absolúút niet onder het mes wil...de vorige operatie heeft er zo enorm ingehakt bij me...dat het idee alleen al dat ik dat weer moet ondergaan...een heel angstig gevoel geeft bij me :-(

Afijn...er zijn dus momenten dat de zenuwen door mijn lijf gieren...en ik maar weer mijn haaknaald pak om iets verder te haken...morgen kwart voor elf moet ik me melden op de afdeling en dan krijg ik volgende week vrijdag de uitslag...can't wait!

Tinybear's Den is back

Daar ben ik dan...weer even terug in Blogland.

Al een tijdje loop ik rond met het idee om weer te starten. Lekker het een en ander aan zaken weer wegtikken...gedachten...foto's...whatever delen weer...

Aangestoken door een haakvirus ben ik hartstikke enthousiast bezig met van alles...zo heb ik al een haakmapje voor mezelf af

 maar ook een omslagsjaal voor mijn schoonmoeder

en ben ik nu bezig met een deken voor Grobbekuiken

én een verrassing...ja duhuhhh geen foto he?

Omdat ik hierover gezellig aan het kletsen was op een Facebook groep, kreeg ik daar op een gegeven moment de opmerking dat ik een blog moest schrijven en dat ik dan zéker door haar gevolgd zou worden ;-)

Afijn...het was het laatste zetje want hier ben ik dan...de eerste opzet is gemaakt, de rest komt vanzelf :-)